Ook stagiaire Sarah deelt haar belevenissen.
Vandaag staat er een lange film op het programma, ruim twee uur lang worden we meegezogen in het meelijwekkende verhaal van een Noord-Koreaan, voortdurend op zoek naar werk in Seoel. Voor het eerst worden we geconfronteerd met een zielig hoofdpersonage. Het verhaal sleept zich voort en sleept ook enkelen mee in slaap. Achteraf is er geen tijd voor een heuse bespreking. Een korte sessie, dus ook een kort blogbericht.
‘Hartverwarmend’ is het minste dat ik kan zeggen over deze sessie. We verwachtten weinig goeds van deze film over liefdesproblemen, maar daarmee slaan we de bal compleet mis. Niet alleen blijkt de film een mooi relaas van de band tussen twee zussen die wordt beheerst door de ziekte van één van hen. Bovendien scoort hij enorm goed bij de jury. THE WATER AT THE END OF THE WORLD stroomt door tot achter de traanklieren van enkele juryleden: “Dit is een film om een traan bij weg te pinken,” klinkt het vanuit verschillende hoeken. 
Vorige sessie, voor aanvang van de film, werd er door de cameraploeg een persoonlijk portret gemaakt van Maurice. Ditmaal is het de beurt aan Bart. De jury is nu een vaste groep. Enkel Maurice ontbreekt omdat hij twee nachten vrij heeft, die hij in Hasselt doorbrengt.
De groep juryleden is klein maar volhardend. Net nu we hopen op een voltallige jury, blijkt Guy vanavond te ontbreken. Volgens mij weigert hij vandaag te komen vanwege het ‘incidentje’ vorige week. Alsof hij door zijn afwezigheid bij ons een alarmbelletje wil laten rinkelen: we moeten weer het filmische pad op. Gert heeft een speech klaar waarin hij duidelijk maakt dat de filmbesprekingen niet dienen om te klagen over persoonlijke zaken.
We zijn met tien vanavond; Shehu, Johannes en Stijn haken definitief af. Ali is er tot onze opluchting weer bij. We kiezen vandaag voor een Israëlische, intimistische film. Dat klinkt volgens de jury behoorlijk angstaanjagend, en zo luidt ook hun oordeel. Tot mijn verbazing – ik lijk de enige die de film wel te pruimen vond – klinken de reacties negatief: “saaie film” (Tim) en “om bij in slaap te vallen” (Gino). INTIMATE GRAMMAR leek me nochtans genoeg elementen te bevatten die boeiend zijn voor iedereen.
Een paar dagen zijn verstreken. Intussen heeft regisseur Filip Lenaerts de filmploeg vervoegd. De documenten van Canvas in verband met het al dan niet in beeld brengen van juryleden worden doorgegeven en ondertekend. Filip vertelt over zijn eerdere film ‘De Kolonie’, die gisteren in première ging en deels werd gedraaid binnen de muren van Merksplas.
Pagina 1 van 2
 |
 |
 |
 |